नवनवीन मराठी चावटपणाचा
गुरूजी : मुलांनो, स्कॉलरशिपच्या फॉर्म मध्ये नाव लिहीण्याची जागा छोटी असल्या कारणाने, तुम्ही आप आपली नावे संपूर्ण न लिहीता शॉर्ट मध्ये लिहावे. उदारर्णार्थ “किशोर विलास पाटील” हे नाव तुम्ही शॉर्ट मध्ये “कि. वि. पाटील’ असे लिहावे. विध्यार्थी : माझं नाव शॉर्ट मध्ये लिहीणे अवघड जाईल, सर. गुरूजी : का ? काय आहे तुझे नाव ? विध्यार्थी : पुरशोत्तम चिराग चाटे …. गुरूजींनी फॉर्म जाळून टाकले. ———————————————————————————— जपानी जोडपे मध्य रात्री …
राहुलचे शब्द ऐकून अमिता हसली आणि नंतर त्याच्या समोर असलेल्या खाटेवर पाय खाली ठेवून बसली आणि पंखा हलवू लागली. तेव्हा राहुल म्हणाला, “वहिणी, तुम्हाला आणखी एक विनंती. कृपया मला आहोजाहो म्हणू नका. मी तुझ्यापेक्षा खूप लहान आहे. कृपया मला माझ्या नावाने हाक मारा! ““ठीक आहे, राहुल, आता शांतपणे जेव! “अमिता हसून म्हणाली. त्याला राहुलचा हसरा चेहरा खूप आवडला. राहुल जेवत असताना चोर नजरांनी अमिता कडे वारंवार पाहत होता. प्रकाशात अमिता …
जेव्हा अमिता खोलीत पोहोचली तेव्हा सचिन ने तिला पाहिले आणि म्हणाला, “हा राहुल आहे. आमच्याकडे स्टेशनवर नवीन कारकून आहे. त्यांना वरच्या मजल्यावरील खोली दाखवण्यासाठी घेऊन आलो होतो. जर त्यांना खोली आवडली तर ते उद्यापासून वरच्या खोलीत राहतील. जा नाश्त्या आणि थोडा चहा घेऊन ये! “राहुल अमिता ला थांबवण्यासाठी बोलला. “अरे सचिन भाऊ, त्याची गरज नाही!”सचिन राहुल ला हसत बोलला. “चल मग मित्रा, चाय नको तर. एक एक पेग होऊन जाऊ …
अमिताचे पहिले लग्न वयाच्या एकविसाव्या वर्षी बी. ए. पूर्ण केल्यानंतरच झाले होते, परंतु लग्नानंतर काही महिन्यांतच तिच्या पतीचे एका अपघातात निधन झाले. अमिता विधवा झाली आणि नाशिक मध्ये तिच्या पालकांच्या घरी आली. तिचे पालक मध्यमवर्गीय होते. अमिता च्या वडिलांचे रेडीमेड कपड्यांचे दुकान होते. अमिता तिच्या पालकांवर ओझे बनू इच्छित नव्हती, म्हणून तिने शहरातील एका मोठ्या उच्चभ्रू महिलांच्या बुटीकमध्ये सहाय्यक म्हणून काम करण्यास सुरुवात केली. बुटीकमध्ये ब्युटी पार्लरही होते, त्यामुळे अमिताला …
मला तर कळायचेच बंद झाले. मी त्यांना काहीच बोलले नाही, आतल्या रूममद्धे थोडीशी आवरा आवर करायची होती, त्यामुळे माझी पाऊले तिकडेच वळाली. त्या वेळेस मी विचार करत होते, जरी आपण नाही म्हटले तरी वडील काही ऐकणार नाहीत. त्यापेक्षा जर या व्यक्तीला आपल्याशी काही दिवस लगट करू दिली तर त्याची मन:पुर्ती होईल, आणि अशी माणसं नाहीत एका बाईकडे जास्त दिवस टिकत. त्याबदल्यात त्याला गोड बोलून आपली पैशाची व्यवस्था पण करता येईल. …
त्याला बाहेर काढल्या काढल्या त्यांनी तोंडात घेतले. मी पण जोर जोरात तोंडावर धक्के देण्यास सुरुवात केली ते पूर्ण पाणी गळेपर्यंत. आता मात्र माझ्या अंगातील अवसान नाहीसे झाल्यासारखे वाटू लागले व मी निपचित असा कॉटवर पडलो. त्या पण माझ्या शेजारी, माझ्या अंगावर हात टाकून शांतपणे पहुडल्या. ” काय रे, आज जरा जास्तच भाऊक होतास की… एवढ्या कसल्या भावना मनात दाबून ठेवल्या होत्या. बुल्ला हलवला नव्हतास की काय कालपासून “ ” तसं …
असे एक ना अनेक प्रश्न त्यावेळेस माझ्या मुखातून बाहेर पडले. तो माझा उतावीळपणा बघून मात्र त्यांना हसू आवरले नाही. ” अरे थांब, थोडं थांब मी सांगेन तुला सर्व. इतक्या माझ्या गुपित गोष्टी मी तुला कथन केल्या आहेत की ज्या फक्त माझ्यापुरात्याच मर्यादित होत्या, मग हि मुख्य असणारी गोष्ट लपऊन ठेवेन असे तुला वाटलेच कसे. ती गोष्ट माझ्याबरोबर जबरदस्तीने झाली होती. पुच्चीत बुल्ला घालेपर्यंत जबरदस्ती झाली, त्यानंतर मिळणारा आनंद इतका अवर्णनीय …
” हो. मी सर्व सुरळीत पार पाडीन नका करू तुम्ही काळजी थोडीही “ असे म्हणत मी पुच्चीच्या खालच्या बाजूने बुल्ला आत सरकवण्यास सुरुवात केली. मी जसा त्याला आत ढकलायचो तसा तो पुच्चीच्या चीरेवरून वरच्या बाजूला सटकायचा शेवटी माझीही पहिलीच वेळ होती ना ती. तो आत जात नाही हे त्यांच्या लक्षात येताच त्या म्हणाल्या, ” अरे बाबा, इतका घाबरू नकोस किंवा गडबडही करू नकोस पहिल्या वेळेस असेच होते. नेमक कुठं घालायचं, …
त्यांनी बरोबर पाहिजे त्या गोष्टीला हात घातला होता, मी आपलं शांत मान खाली घालून बसलो होतो. त्यांनी घ्यायचा तो अर्थ घेतला. खरंच या आजच्या मुली खुपचं धाडशी. ” खर सांगणार असशील तर एक विचारते, तू त्यादिवशी माझं काय काय बघितलं रे आणि तुझ्या मनात त्याबद्दल काय विचार आले …….?” तरीपण मी खाली मान घालून शांतच होतो. नव्हते होत मला धाडस मला बोलायचे. ” अरे सांग ना ….सांग ना “ असा …
उसंड्या घेण्यास सदोदित उत्सुक अशा तिच्या मनाला सावर गं… म्हणावं असं कधीचं वाटलं नाही. कारण तिचं ते बिनधास्त वावरण, मनमोकळं बोलणं आणि शुल्लक कारणावर हलकसं हसणं हेच तिच्या सौदर्याचं खरं गुपित होत. पण म्हणतात ना ‘दिसतं तसं नसतं म्हणून जग फसतं’ ही म्हण तिला अचूक लागू व्हायची. या परीचं हम दो हमारे दो… असं इनमिन चार माणसांच कुटुंब. इतर नातेवाईक आहेत पण ते नावालाच. हल्ली नातेवाईक हे समारंभापुरते असतात ना …